MXC – Po pogrzebie mojego taty, mój szwagier przejął firmę mojego taty i 500 milionów dolarów, arogancko stwierdzając: „Od dziś ta firma jest moja, a ty dostaniesz tylko starą ciężarówkę swojego taty”. Jednak kiedy odpaliłem silnik ciężarówki, system nawigacji nagle się włączył, kierując mnie do miejsca wyznaczonego przez tatę. Byłem zaskoczony, kiedy dotarłem na miejsce, bo czekała na mnie wielka niespodzianka…

Stałem przed grobem mojego ojca. Był prezesem dużej firmy, tytanem w swojej branży. Po jego śmierci ataku nasz szwagier, Patrick. Odziedziczył spółkę i 500 milionów dolarów. Pozostałem ze starą mini ciężarówką.

Patrick, stosując się do swojego klucza, zastosuj się do mnie z politowaniem. „Mam firmę i całe wyposażenie w garści. Ta mała ciężarówka ci dopasowana, Frank”.

strzałka_do_przodu_iosPrzeczytaj więcej

Ale dla mnie ta mini ciężarówka była czymś więcej niż tylko pojazdem. To była ostatnia rzecz, dostęp do mojego ojca. Przyjrzałem się jej zapłonowi, gdy odpalił się silnik, który w systemie nawigacji jest już podłączony do cel podróży. Pojedyncza, gruba niebieska linia wysyłająca współrzędne, których nie rozpoznałem. Chcesz żartować? – zastanawiałem się. Mocno kierując kierowę, zaczęli jechać.

Nazywam się Frank i mam czterdzieści pięć lat. Moja relacja z następnego razu była dostępna. Zbudował swoją firmę budowlaną od podstaw, a ja, jako ujawniony syn, opublikowany w jego ślady. Zamiast tego, zaraz po studiach, opuściłem dom, przez nauczyciela, spełniając dziecięce marzenie. Ta decyzja doprowadziła do lat ostrych kłótni i chłodnego dystansu między nami. Nigdy nie go nienawidziłem, ale ciążyło mi poczucie winy, że nie doszło do jego skutków. Moja siostra, Sophia, regularnie się dla niego, informując o moim życiu i często wysyłając mu hojne prezenty w moim przyjacielu, aby załagodzić charakter. „On po prostu stara się być silnym” – mawiała mi. „W głębi duszy jest samotny”.

Kiedy dowiedziałem się, że mój ojciec ma raka, rzuciłem pracę i bez zmiany wahania do domu. Konfrontacje, które wystąpiły, są nieznaczące w samym życiu. Pierwotny ojciec był zszokowany, ale zaakceptował moją obecność. Po prostu zostałem przy nim, troszcząc się o niego. Jego łagodne słowa wdzięczności przy wielkim mi spokoju, które nie są wolne od lat. Odszedł, u mojej matki, Sophię, i mnie.

został, który nie został opuszczony, był Patrick. „W końcu umarł, co?” – pytanie chłodno podczas przygotowania do pogrzebu. Potrafi mi się uspokoić, przekuwając smutek i gniew w idealnym rozwiązaniu pożegnania mojego ojca.